Andrzej Trzaskowski - piano Tomasz Stanko - trumpet Janusz Muniak - soprano sax , alto sax Jacek Ostaszewski - bass Adam Jedrzejowski - drums
1. Requiem dla Scota La Faro 2. Synopsis 3. Ballada z silverowska kadencja 4. Sinobrody 5. Post Scriptum 6. Wariacja jazzowa na temat "chmiela"
Dysponuje opisem z okładki tylko w języku angielskim, ale tego zdania chyba nie trzeba tłumaczyć:
...jazz critics rank (Trzaskowski's) albums among the most important recordings of European jazz of the '60s. They are essential documents of an era when jazz musicians in Europe started to seek their own artistic identity, independent of prevailing American models...
Tracks 1-4 - January 20-22, 1965, tracks 5-6 - February 18 1965 at Polskie Nagrania Studio, Warsaw, Poland
Jarek Smietana - leader, electric and acoustic guitars Adam Kawonczyk - trumpet, flugelhorn Wojciech Groborz - Fender piano, piano, trombone Antoni Debski - electric bass Marian Bronikowski - drums, percussion Janusz Muniak (guest) - tenor and soprano saxophones, flute
1. Krakowski Festiwal Jazzowy (Jaroslaw Smietana) 2. Gwiazdka Dla Ewy(Adam Kawonczyk) 3. Taniec Na Linie (Jaroslaw Smietana) 4. Naima (John Coltrane) 5. Go Ahead (Jaroslaw Smietana) 6. Kocham Cie Anno (Jaroslaw Smietana) 7. Sprawy Biezace (Adam Kawonczyk) 8. Airport (Jaroslaw Smietana) 9. Sepia (Adam Kawonczyk)
Cytat z okładki:
To już druga długogrająca płyta krakowskiej grupy „Extra Ba;;” wydana w serii Polish Jazz. Spodziewać się więc należy, że nazwa zespołu dobrze jest znana miłośnikom muzyki jazzowej. Dowodzi tego zresztą nie tylko sukces dotychczasowych nagrań (podkreślić wypada, że Lp „Birthday” rozszedł się w rekordowym, jak na polskie warunki, nakładzie), lecz także ogromne zainteresowanie towarzyszące koncertom „Extra Ballu” zarówno w Polsce, jak i wielu krajach świata. „Extra Ball” istnieje od roku 1874. Założył go i prowadzi ciągle czołowy polski gitarzysta jazzowy Jarosław Śmietana. Jego to koncepcje artystyczne i energia ożywiają grupę, w której skupiają się przedstawiciele pokolenia lat siedemdziesiątych, dominującego obecnie na polskiej scenie jazzowej Dotychczasowy dorobek płytowy „Extra Ballu” świadczy o typowych dla ostatnich lat fascynacjach i o jazzowym dojrzewaniu. Pierwszy Lp – Birthday stanowił jeszcze sumę młodzieńczego dorobku, był elektyczny – choć już naznaczony piętnem artystycznych osobowości jego twórców. Dwie płyty wydane prze POLJAZZ dowiodły, że muzyczne zainteresowania Śmietany i jego współpracowników przesuwają się w stronę głównego, postcoltrane’owskiego nurtu jazzu. Rezygnacja z efektownych rytmów jazz-rocka szła w parze ze smakowanie brzmienia instrumentów, ze zwiększeniem swobody improwizatorskiej – jednym słowem z tym wszystkim, co wyznacza muzyczny kręgosłup współczesnego jazzu. Płyta, którą rekomenduję obecnie melomanom – przedstawia „Extra Ball” po pięciu latach artystycznej drogi. Spotkali się na niej pod kierownictwem artystycznym Śmietany – pełen wyobraźni kompozytor a jednocześnie dyskretny, oszczędny w stosowaniu wirtuozowskich sposobów trębacz Adam Kawończyk; precyzyjny i muzykalny perkusista Marian Bronikowski; skupiony, oszczędnie i ze smakiem podsuwający towarzyszom ciekawe rozwiązania harmoniczne pianista Wojciech Graborz; napędzający sekcję rytmiczną – ale i towarzyszący czujnie melodykom basista Antoni Dębski. Na płycie zarejestrowany został także dźwięk saksofonów największego bodaj w chwili obecnej polskiego jazzmana – Janusza Muniaka, który w roku 1979 często współpracował z „Extra Ballem”. Podkreślam w tmy wypadku szczególnie fakt całkowitego niemal stopnienia się gościnnie występującego solisty z grupą . Większość utworów nagranych na tej płycie – to kompozycje J. Śmietany i A. Kawończya. Poczynając od „Krakowskiego Festiwalu Jazzowego” przez „ostry” tytułowy „Go Ahead”, zrelaksowany i śpiewany temat „Kocham Cię Anno”, aż do bogatej w gęsty, zrytmizowany podkład kompozycji „Airport” – repertuar „Extra Ballu” dowodzi zarówno inwencji autorskiej, jak i szlachetnego instynktu muzykowania zespołowego. Nawet solowe miniatury Śmietany i Kawończyka nie zmieniają ogólnego wrażenia, iż słuchamy grupy równouprawnionych i równorzędnych, świetnie się rozumiejących i czujących wspólnie muzyków. A to właśnie cechy prawdziwego jazzu.
Recorded in Warsaw, May 1979 Recording director: Witold Trenkler, Halina Jastrzebska-Marciszewska DOWNLOAD LINK
Polish Jazz vol. 11 Andrzej Trzaskowski Sextet Seant
Polskie Nagrania XL 0378 1967
Bass - Jacek Ostaszewski Drums - Adam Jędrzejowski Piano - Andrzej Trzaskowski Saxophone [Alto] - Włodzimierz Nahorny Saxophone [Soprano] - Janusz Muniak Trumpet - Ted Curson
01. Seant 02. Wariacje Na Temat Oj Tam U Boru 03. The Quibble 04. Cosinusoida
Chyba jedna z najlepszych w serii, i czołówka w historii polskiego jazzu. Genialna produkcja! Modernistyczny flavour! I do tego ta śmietanka... Nahorny, Muniak plus gościnnie występujący, pochodzący z Filadelfii Ted Curson (grał min. z Max Roach'em czy z Cecilem Taylorem). To co Muniak i Naghorny robią z Saxofonami to poezja! Zaś sam Trzaskowski klawiszami, mam wrażenie nadaje tylko tła, coś jak Komeda, bardzo podobnie. Piękny Album!
Wreszcie udało mi się dotrzeć do tej płyty (tutaj wielki ukłon dla Pana Tomka - Tolkabanana), oczywiście tyko w wersji cyfrowej:( Ten album na serwisach aukcyjnych osiąga kosmiczne ceny:( Trzeba zacząć odkładać $, a w międzyczasie zadowolić się mp3.... Piękny Album!