Renesans jazzu tradycyjnego na światowych rynkach muzycznych trwa. Objął on swym zasięgiem również i polski jazz. I choć temu wciąż żywemu nurtowi muzyki usiłuje zmącić spokój wielu jazzfanów i krytyków - zespoły uprawiające jazz nowoorleański i jego "białą" odmianę - dixieland - rozwijają się pomyślnie i czują się doskonale, tym bardziej, że przybywa im coraz to nowa rzesza słuchaczy i entuzjastów.
Do plejady czołowych polskich zespołów tradycyjnych włączyła się grupa amatorska z Gliwic pn. High Society, co w olnym przekładzie oznacza "śmietankę towarzyską". Oczywiście nie ma podstaw by podejrzewać tych muzyków o megalomanię. Po prostu utwór skomponowany na początku naszego stulecia przez Portera Steele'a, jako marsz - a spopularyzowany w późniejszych latach przez wybitnych nowoorleańskich solistów, którzy z pierwowzoru stworzyli temat jazzowy - tak się spodobał powstałej w 1967 t. grupie naszych gliwickich entuzjastów, że postanowali nasdać zespołowi nazwę High Society. Nazwa okazała się szczęśliwa: grupa HS zdobyła dwukrotnie drugą nagrodę na dorocznym ogólnopolskim festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu - w latach 1967 i 68 - po czym, nie bacząc na zwiększającą się liczbę "przeciwników", tj. konkurencyjne zespoły - przystopiła do ponownego ataku, zdobywając w swojej kategorii pierwsze miejsce. Również pierwszą lokatę HS zdobył w Krakowie na Ogólnopolskim Festiwalu Kultury Studenckiej. No - ale zespół żyje nie tylko nagrodami i zaszczytami. Poprzez pełną ekspresji grę i umiejętny dobór tematów, w którym dominują własne kompozycje - Gliwiczanie manifestują swoje przywiązanie do źródeł jazzu z wyraźną - o czym łatwo się przekonać słuchając tej płyty - domieszką "polskiego brzmienia". Kto wie, czy na bohatą wyobraźnię muzyków nie wpływają zawody, które uprawiają - bowiem w skład HS wchodzą: inżynieriowie, magister praw, mechanik radiowo-telewizyjny i studenci, a ich wspólną pasją - jak twierdzą - jest teraz i zawsze tylko muzyka!
Z nagrań utrwalonych na płycie wynika, że nieomal każda zbiorowa interpretacja i solowa wypowiedź tych muzyków nie jest wytworem li tylko wyuczonej zręczności technicznej, lecz płynie ze szczerego entuzjazmu. A zatem jest to muzyka nie tylko dla "śmietanki towarzyskiej" - ale dla wszystkich. I to stanowi o jej wartości.
Polish Jazz vol. 18High Society powstało w styczniu 1967 roku w Gliwicach pod patronatem Śląskiego Klubu Jazzowego. Już w kwietniu 1967 roku wziął udział w Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu, na którym zdobył II nagrodę. Na tym samym festiwalu zdobył też II nagrodę w 1968 roku oraz I w 1969. Zdobył też Grand Prix na IV Ogólnopolskim Festiwalu Kultury Studentów w Krakowie, a także złotą odznakę ZSP za osiągnięcia artystyczne.
W roku 1969 wydał swą pierwszą płytę długogrającą (w serii Polish Jazz). Wkrótce (1971) został uznany za najlepszy polski zespół jazzu tradycyjnego, jak również zdobył nagrodę główną w warszawskim Konkursie Jazzu Tradycyjnego Złota Tarka w 1971 roku. W 1972 zdobył też srebrny medal oraz tytuł zespołu ekstraklasy na skalę europejską na czechosłowackim Festiwalu Jazzowym w Pferovie.
Występował w wielu krajach Europy (Bułgaria, Czechosłowacja, NRD, RFN, Wielka Brytania). Z powodzeniem brał udział w licznych imprezach muzycznych (m.in. FAMA w Świnoujściu 1968, Międzynarodowy Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz Jamboree w Warszawie 1969, Jazz Jantar, Zaduszki Jazzowe, Międzynarodowy Festiwal Dixielandowy w Dreźnie, 1973).
Z zespołem współpracowali też Lotar Dziwoki, Jan Piecha i Ryszard Seredyński.
